wypitka


wypitka
Ktoś (dobry, skory itp.) do wypitki i (do) wybitki «o dobrym kompanie do wszystkiego»: – Czy generał Wolff czymś pana poczęstował? – Oczywiście! Karl Wolff był człowiekiem do wypitki i do wybitki. Lubił koniak, czarną kawę, śpiew i ładne kobiety. Nie gardził dobrym jedzeniem. K. Moczarski, Rozmowy.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • wypitka — ż III, CMs. wypitkatce; lm D. wypitkatek pot. «pijatyka, libacja» Nie stronić od wypitki. ◊ Ktoś (dobry, skory) do wypitki i do wybitki «o kimś lubiącym wypić, a także skorym do bójki, o dobrym kompanie» …   Słownik języka polskiego

  • wybitka — Ktoś (dobry, skory itp.) do wypitki i (do) wybitki zob. wypitka …   Słownik frazeologiczny